#polityka #neuropa…

#polityka #neuropa #takaprawda #bekazpisu #oswiadczenie #polska #4konserwy #gospodarka #dobrazmiana #ekonomia #energetyka #bombelek

Chciałbym przypomnieć, że Jarosław Kaczyński to stary facet bez dzieci i żadnej bliskiej osoby, o którą musiałby się martwić, który za jakieś 10 lat walnie w kalendarz albo popadnie w demencję starczą i on ma wywalone na ludzi, którym przyjdzie tu żyć po „efekcie Kaczyńskiego”.

Stary kawaler, który dba o bombelki? Jak można być tak głupim i kupować taką bajeczkę. On ma w rzyci wasze bombelki i was. Ciekawe jak będziecie śpiewać, kiedy za miesięczny rachunek prądu przyjdzie wam zapłacić 100% więcej. Wszystko wskazuje, że czeka nas energetyczna katastrofa.

Zadłużenie producentów energii
Przestarzały system energetyczny
Zero środków na inwestycję
Zmiana w europarlamencie na więcej zielonych, którzy będą naciskać na Polin, aby odejść od węgla i to TERAZ, co będzie wiązało się z dodatkowymi cenami.

Piękna katastrofa nadciąga, ale bombelki przynajmniej rozpromienią nam ciemność swoim uśmiechem.

Młody awansował, wiec prosze…

Młody awansował, wiec prosze sie częstować.

Od niedzielnej nocki nowa komorka, koniec bycia elektrykiem ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#chwalesie #pracbaza i w sumie #energetyka, bo tez sie tu chwalilem w październiku gdy dostałem pracę

Statystyczny Polak niby…

Statystyczny Polak niby popiera energetykę jądrową w Polsce, ale nie chce mieć elektrowni w pobliżu. Co ciekawe statystyczny Polak w UK, ma elektrownię atomową w pobliżu XD Jakoś nigdy nie słyszałem tekstu typu: Londyn, och nie, 50 mil na zachód od Londynu jest elektrownia atomowa, nie jedźmy tam ( ͡° ͜ʖ ͡°) W przypadku takich miast jak np. Lancester jest nawet mniej niż 10 km od atomówki i jakoś nikt się tym nie przejmuje.

#czarnobyl #oswiadczenie #heheszki #energetyka #atom #ciekawostki #prad #polakicebulaki #uk #zagranico #emigracja #europa

Badania Google’a warte $10…

Badania Google’a warte $10 mln pogrzebały marzenia o zimnej fuzji jądrowej.

Po zainwestowaniu 10 mln USD w eksperymenty z zimną fuzją, Google Inc nie znalazła żadnych dowodów na to, że synteza jądrowa może być wykonana w temperaturze pokojowej.
Jednak inwestycja nie została zmarnowana.
Wyniki zostały opublikowane na łamach czasopisma Nature.

Link do znaleziska (dodałem tłumaczenie w komentarzu) https://www.wykop.pl/link/4977041/badania-google-a-warte-10-mln-pogrzebaly-marzenia-o-zimnej-fuzji-jadrowej/

Źródło: Artykuł w Nature.

Jeśli chcesz być na bieżąco z najlepszymi znaleziskami to zapisz się na MikroListę.
https://mirkolisty.pvu.pl/list/56Bf7jbXdbGvM2NK i dodaj Swój nick do listy #swiatnauki.

#swiatnauki #gruparatowaniapoziomu #liganauki #ligamozgow #qualitycontent #energetyka #energia #energetykajadrowa #gospodarka #ekologia #oze #ciekawostki

Co wy gadacie dookoła granic…

Co wy gadacie dookoła granic Polski znajdują się elektrownie jądrowe i myślicie że granica Państwa to osłona bilogiczna?

Wiecie jak potężne ilości węgla trzeba skopcić żeby uzyskać energię porównywalną z roszczepienia 1kg Uranu?

#energetyka #czarnobyl

Dawno nie pisałem nic na…

Dawno nie pisałem nic na blogu o reaktorach, więc dzisiaj główny temat to zatrucie ksenonem reaktora jądrowego – dla nieenergetyków. 😀
Starałem się możliwie w jak najprostszy sposób wyjaśnić cały ten proces, nie atakując nikogo równaniami.
Na początku miałem ochotę wrzucić też tam wątek zatrucia ksenonem reaktora w #czarnobyl , odpuściłem ten temat ze względu na to, że mnóstwo czasu musiałbym poświęcić na sam reaktor.
Tekst tutaj:
https://www.wykop.pl/link/4971127/zatrucie-reaktora-jadrowego-jak-to-wyglada/

#ejdlakazdego

Górna płyta reaktora typu…

Górna płyta reaktora typu RBMK, pierwszy blok Smoleńskiej elektrowni jądrowej. Czy można powiedzieć, że to taki sam reaktor jak czwarty blok Czarnobylskiej elektrowni jądrowej ( #czarnobyl )?
Nie za bardzo.
RBMK to typ reaktorów, tak samo jak PWR czy BWR (chociaż RBMK jest pewną modyfikacją BWRa). Natomiast samych projektów reaktorów RBMK było więcej.Technologiczne jest on najbardziej powiązany z blokami 3 i 4 Czarnobylskiej oraz 3 i 4 Kurskiej, chociaż jeżeli popatrzymy na SUZy czyli system kontroli mocy to sprawa wygląda zupełnie inaczej i pierwszy blok Smoleńskiej ma wtedy więcej wspólnego z 1 i 2 blokiem Czarnobylskiej EJ. Te kolory, które widzicie na płycie reaktora nie odpowiadają już tym samym prętom, które możecie zobaczyć nadal na pokrywach reaktorów w Czarnobylskiej EJ. Zostały one zmienione wraz ze zmianą powiedzmy sobie oprogramowania reaktora.
Nie wnikając w szczegóły, obecne systemy sterowania reaktorami RBMK w Rosji są na tyle skomplikowane, że z ręką na sercu wam powiem – nie mogę ich do końca ogarnąć. Gigantyczna ilość zmian w stosunku do dobrze mi znanych systemów automatyki reaktora z czasów po awarii, nowe sygnały, przebudowane sterownie, jestem do tyłu technologicznie 😀
Kiedyś myślałem, że najtrudniej będzie mi się oswoić się z RBMK na Litwie, ale tam na szczęscie systemy te są starsze i jeszcze je ogarniam.

#ejdlakazdego

Idą wybory, więc tak tylko…

Idą wybory, więc tak tylko przypomnę poglądy Biedronia w sprawie atomu, może dla kogoś są istotne. Dla mnie są i dlatego nie zagłosuje na tę partię kolejnych populistów. Co mi da rozdział kościoła od państwa jak prądu nie będę miał?
#polityka #neuropa #energetyka #polska #4konserwy

Zakończenie załadunku…

Zakończenie załadunku świeżego paliwa jądrowego, reaktor czwarty Kalininskiej elektrowni jądrowej (2x WWER-1000/320, 2x WWER-1000/338), 2011 rok.
źrodełko: Евгений Фадин

#ejdlakazdego

Przesył i rozdział energii…

Przesył i rozdział energii elektrycznej – część III – Oddziaływanie linii WN na środowisko.

Podstawowymi czynnikami oddziałującymi na środowisko, związanymi z pracą napowietrznych linii wysokich i najwyższych napięć są:
– pole elektromagnetyczne,
– hałas (szumy akustyczne),
– zakłócenia radioelektryczne.

Pole elektromagnetyczne jest powszechnym zjawiskiem towarzyszącym pracy napowietrznych linii elektroenergetycznych. Oddziałuje na środowisko poprzez dwie niezależne składowe: elektryczną (pole elektryczne) i magnetyczną (pole magnetyczne). Przyczyną powstawania pola elektrycznego jest napięcie istniejące pomiędzy przewodami fazowymi a ziemią. Przyczyną powstawania pola magnetycznego jest prąd płynący przewodami fazowymi.

Zagadnienia dotyczące szkodliwego oddziaływania pola elektromagnetycznego wytwarzanego m.in. przez elektroenergetyczne linie napowietrzne zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r., w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów.

Zgodnie z rozporządzeniem dopuszczalny poziom pola elektromagnetycznego o częstotliwości 50 Hz w miejscach dostępnych dla ludności wynosi 10 kV/m dla składowej elektrycznej, oraz 60 A/m dla składowej magnetycznej. Ponadto na terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową natężenia pola elektrycznego nie może przekraczać wartości 1 kV/m, a natężenie pola magnetycznego 60 A/m.

Na wartość maksymalną i rozkład pola elektrycznego w otoczeniu napowietrznej linii elektroenergetycznej wpływają głównie:
– napięcie robocze linii,
– odległość przewodów fazowych od ziemi,
– odstępy pomiędzy przewodami różnych faz lub wiązkami przewodów,
– geometryczny układ przewodów fazowych, a w liniach dwu– i wielotorowych – wzajemne usytuowanie przewodów (lub wiązek) tej samej fazy w różnych torach,
– średnica przewodów, a w przypadku przewodów wiązkowych również odstęp przewodów w wiązce.

Na wartość maksymalną i rozkład pola magnetycznego w otoczeniu napowietrznej linii elektroenergetycznej wpływają głównie:
– natężenie prądu w linii,
– odległość przewodów fazowych od ziemi,
– odstępy pomiędzy przewodami różnych faz lub wiązkami przewodów, jeżeli w linii stosowane są przewody wiązkowe,
– geometryczny układ przewodów fazowych, a w liniach dwu- i wielotorowych wzajemne usytuowanie przewodów (lub wiązek) tej samej fazy.

W przeciwieństwie do pola elektrycznego, pole magnetyczne nie ulega zniekształceniu w pobliżu obiektów przewodzących. Z tego powodu elementy otoczenia położone w bezpośredniej bliskości linii, takie jak: zabudowania, drzewa, płoty oraz inne konstrukcje przewodzące nie wpływają na rozkład pola magnetycznego. Pole magnetyczne przenika bez zniekształceń przez większość materiałów i obiektów.

Ograniczeniu podlega także hałas wytwarzany przez linie elektroenergetyczne. Źródłem hałasu wytwarzanego przez napowietrzne linie elektroenergetyczne są ulot z elementów przewodzących linii znajdujących się pod napięciem (głównie z przewodów roboczych) oraz wyładowania powierzchniowe na elementach układu elektroizolacyjnego (izolatorach).

Ulot to zjawisko polegające na wyładowaniu elektrycznym do przestrzeni. Pojawia się, gdy wartość maksymalna natężenia na powierzchni przewodu przekroczy wartość krytyczną. Zjawisko to występuje podczas złych warunków atmosferycznych takich jak duża wilgotność, mżawka, mgła lub sadź. Ulot może wystąpić także podczas dobrych warunków atmosferycznych, w wyniku występowania dużych nierównomierności powierzchni przewodów roboczych lub osprzętu liniowego, spowodowanych np. zabrudzeniem, zadrapaniem czy rozwarstwieniami przewodów. Wzrost poziomu hałasu wytwarzanego przez linie elektroenergetyczne spowodowany wzmożonymi wyładowaniami powierzchniowymi na osprzęcie izolacyjnym (izolatorach) występuje w obszarach o niekorzystnych warunkach zabrudzeniowych.

W pobliżu napowietrznych linii elektroenergetycznych może występować podwyższony poziom zakłóceń radioelektrycznych, który może powodować pogorszenie odbioru radiowego i telewizyjnego.

Zagadka na dziś:

W jaki sposób ograniczamy zjawisko ulotu w liniach WN? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

Na zdj. Rozkład pola elektrycznego w pobliżu linii 400kV.

Odcięło prąd po burzy i…

Odcięło prąd po burzy i energetycy natychmiast reagują stawiając awaryjne linie zasilania – Gdynia Orłowo
#gdynia #energetyka #takbylo

https://www.trojmiasto.pl/raport/Smiglowiec-transportuje-slup-energetyczny-rt131976.html?ref=2-0
W #gdansk takich atrakcji nie mamy 😐

Przesył i rozdział energii…

Przesył i rozdział energii elektrycznej – część II – budowa linii WN.

Linie napowietrzne można podzielić na linie jednotorowe, dwutorowe lub wielotorowe. Na jeden tor linii napowietrznej składają się trzy fazy. Linie wielotorowe posiadają wielokrotność trzech faz.

Podstawowymi elementami linii napowietrznych są konstrukcje wsporcze (słupy), fundamenty, układ izolacyjny, przewody fazowe, przewody odgromowe oraz układ uziomowy. Każdy element linii podlega doborowi w procesie projektowania. Projektowanie i budowa krajowych elektroenergetycznych linii napowietrznych prądu przemiennego realizowana jest w oparciu o obowiązujące przepisy, i jest projektowana na temperaturę roboczą 80st.C.

Odcinek linii napowietrznej zawierający się między sąsiadującymi konstrukcjami wsporczymi stanowi przęsło. Do konstrukcji wsporczych za pośrednictwem izolatorów oraz odpowiednich uchwytów umocowane są przewody, które wskutek działania sił grawitacji przyjmują kształt zbliżony do linii łańcuchowej. Rozróżnia się przęsła proste (poziome) i przęsła pochyłe. Przęsło proste to przęsło, w którym punkty zamocowania przewodów położone są na tym samym poziomie lub gdy stosunek spadu przęsła do rozpiętości przęsła nie przekracza 10%. Jeżeli wartość ta przekracza 10% to przęsło takie nazywamy przęsłem pochyłym. Najistotniejszymi parametrami charakteryzującymi przęsło są: rozpiętość, zwis przewodu oraz odległość przewodu od ziemi i innych obiektów.

W liniach wysokiego napięcia rozpiętości przęsła wynoszą najczęściej do 300 m, natomiast w liniach najwyższych napięć do 500 m. Zwis przewodu to pionowa odległość między prostą łączącą punkty jego utwierdzenia do konstrukcji, a samym przewodem w środku rozpiętości przęsła. W przypadku przęsła prostego będzie to najniższy punkt przewodu. Odległość przewodu od ziemi i innych obiektów jest limitowana napięciem znamionowym linii i wynika wprost ze względów bezpieczeństwa.

Grupa przęseł zakończona z obu stron słupami mocnymi wyposażonymi w odciągowe łańcuchy izolatorów tworzy sekcję, czyli odcinek linii, który podczas budowy jest wspólnie regulowany w celu uzyskania określonych zwisów przewodów. Konstrukcje wsporcze wewnątrz sekcji to słupy przelotowe podtrzymujące przewody.

Linie o napięciach znamionowych 110 kV i wyższych wyposażone są w przewody odgromowe instalowane na wierzchołkach słupów. Zadaniem przewodów odgromowych jest zabezpieczenie przewodów fazowych linii przed bezpośrednimi wyładowaniami atmosferycznymi. Przewody odgromowe, odpowiednio uziemione na każdym słupie, pełnią funkcję piorunochronną (zwód poziomy), uniemożliwiając w znacznym stopniu bezpośrednie uderzenie pioruna w przewód roboczy. Przewody odgromowe coraz częściej wykorzystywane są dodatkowo do przesyłu sygnałów telekomunikacyjnych i posiadają wbudowane włókna światłowodowe.

Przewody robocze stosowane w elektroenergetycznych liniach napowietrznych to przewody jednorodne lub bimetalowe. W przewodach jednorodnych wszystkie druty wykonane są z tego samego materiału, natomiast w przewodach bimetalowych wykonane są z różnych materiałów, przy czym najczęściej można wyróżnić w nich rdzeń nośny oraz zewnętrzne warstwy przewodzące.
Materiały, z których wykonuje się przewody powinny charakteryzować się takimi właściwościami jak wysoka przewodność elektryczna, wytrzymałość mechaniczna i zmęczeniowa, odporność cieplna i korozyjna. Ze względu na własności podstawowym materiałem przewodowym była i nadal jest miedź, jednak ze względu na jej deficyt i cenę w elektroenergetyce napowietrznej wykorzystywane jest aluminium. Samo aluminium, pomimo korzystniejszego niż w przypadku miedzi stosunku przewodności do gęstości, z uwagi na niski poziom własności mechanicznych posiada stosunkowo ograniczone zastosowanie.

W krajowej elektroenergetyce najbardziej rozpowszechnione są przewody stalowo-aluminiowe typu AFL (ACSR – Aluminium Conductor Steel Reinfrorced). Rdzeń przewodu AFL składa się z jednego, kilku lub kilkunastu wysokowytrzymałych, ocynkowanych drutów stalowych. Stalowy rdzeń nośny opleciony jest jedną lub kilkoma warstwami z umocnionych odkształceniowo drutów aluminiowych w gatunku AL1. Można zwiększyć wytrzymałość mechaniczną przewodu przez zwiększenie stosunku stali lub zwiększyć konduktancję przewodu przez zwiększenie stosunku części aluminiowej.
W krajowych liniach wysokich i najwyższych napięć najczęściej stosowanymi przewodami roboczymi są: AFL-6 185 mm2, AFL-6 240 mm2 oraz AFL-10 240 mm2 (linie 110 kV), AAL 400 mm2, AFL-8 350 mm2, AFL-8 400 mm2 oraz AFL-8 525 mm2 (linie 220 kV oraz 400 kV) oraz przewody AFL-10 525 mm2 (linie 400kV). Konstrukcje te stosowane są w postaci przewodów pojedynczych lub wiązkowych (linie 220 kV i 400 kV) o konfiguracji 2xAFL-8 525 mm2 lub w nowo budowanych liniach 400 kV 3xAFL-8 350 mm2.

Nowością jest zastosowanie w liniach napowietrznych przewodów o podwyższonej temperaturze roboczej i niższych zwisach HTLS (High Temperature Low Sag Conductors). Przewody te oparte na wykorzystaniu zdobyczy inżynierii materiałowej, umożliwiają znaczne zwiększenie zdolności przesyłowych linii. Przewody HTLS mogą pracować w temperaturach dwukrotnie wyższych niż przewody typu ACSR i AAAC, przy równoczesnym zachowaniu bezpiecznego zakresu zwisów. Do budowy przewodów HTLS wykorzystywane są odporne cieplnie stopy aluminium z dodatkiem cyrkonu oraz nowe materiały rdzeniowe w tym kompozytów wielomateriałowych.

Przewody odgromowe wykonuje się najczęściej z tradycyjnych przewodów stalowo-aluminiowych typu AFL (ACSR) lub z przewodów skojarzonych z włóknami światłowodowymi typu OPGW (Optical Ground Wire).
Przewody OPGW razem z odpowiednim osprzętem instalacyjnym (zawiesia przelotowe i zawiesia odciągowe), osprzętem uziemiającym i mocującym (zaciski, klamry, linki), osprzętem ochronnym (tłumiki drgań) oraz dodatkowym wyposażeniem takim jak skrzynki przyłączeniowe i wieszaki zapasu tworzą w liniach napowietrznych wydzielony system teletransmisyjny.

Słupy elektroenergetycznych linii napowietrznych możemy podzielić na dwie podstawowe grupy:
– przelotowe – słupy charakteryzujące się lekką konstrukcją, wyposażone w przelotowe łańcuchy izolatorów, służące do podtrzymywania przewodów,
– mocne – słupy charakteryzujące się mocniejszą konstrukcją, przejmujące siły naciągu, wyposażone w odciągowe łańcuchy izolatorów.

Ze względu na budowę i materiały użyte na wykonanie słupy krajowych elektroenergetycznych linii napowietrznych możemy podzielić na:
– słupy kratowe z kształtowników stalowych – linie 110 kV, 220 kV, 400 kV,
– słupy rurowe stalowe – linie 110 kV, 220 kV, 400 kV,
– słupy wirowane betonowe o przekroju kołowym – pojedyncze linie 110 kV.

Z budowy linii napowietrzej to wszystko z najważniejszych spraw, a w kolejnej części omówię oddziaływania linii napowietrznej WN na środowisko.

Zagadka na dziś:

Oznaczenie AFL-8 525 oznacza przewód stalowo aluminiowy, a co oznacza cyfra „8” i „525” ? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

Przesył i rozdział energii…

Przesył i rozdział energii elektrycznej – część I

System elektroenergetyczny jest to zespół obiektów i urządzeń służących do wytwarzania, przesyłu i rozdziału energii elektrycznej. Podstawowym zadaniem systemu elektroenergetycznego jest zapewnienie ciągłości i niezawodności dostawy energii elektrycznej. Zapewnienie ciągłości i niezawodności dostaw energii elektrycznej jest jednym z ważniejszych aspektów bezpieczeństwa energetycznego krajów wysokorozwiniętych. Warunkiem stabilnej i niezawodnej pracy systemu elektroenergetycznego jest dysponowanie rezerwami mocy zainstalowanej w elektrowniach oraz odpowiednio rozbudowaną siecią elektroenergetyczną. Czynnikiem umożliwiającym poprawę warunków pracy krajowego systemu elektroenergetycznego jest połączenie go z systemami innych państw. Polski system od 1995 r. połączony jest z zachodnioeuropejskim systemem elektroenergetycznym UCTE (Union for the Coordination of Transmission of Electricity).

Linie napowietrzne stanowią jeden z podstawowych elementów sieci elektroenergetycznej. Są urządzeniami elektrycznymi służącymi do przesyłu energii elektrycznej. Krajowe linie napowietrzne wysokich i najwyższych napięć obejmują linie rozdzielcze 110 kV (wysokie napięcie) oraz linie przesyłowe 220 i 400 kV (najwyższe napięcie). Linie wysokich napięć 110 kV, służą do przesyłania energii na odległości do kilkudziesięciu kilometrów. Właścicielem i użytkownikiem tych linii są spółki dystrybucyjne mające swe siedziby w poszczególnych regionach kraju. Linie najwyższych napięć 220 i 400 kV, których właścicielem jest narodowy operator sieci przesyłowej PSE – Operator S.A., służą do przesyłania energii na odległości rzędu kilkudziesięciu, kilkuset kilometrów. Podstawowymi elementami linii napowietrznych są konstrukcje wsporcze, układ izolacyjny, przewody fazowe, przewody odgromowe oraz układ uziomowy.

Przesył energii elektrycznej prądem stałym jest w niektórych przypadkach korzystnym rozwiązaniem w stosunku do prądu przemiennego, szczególnie w przypadku przesyłu dużych mocy na znaczne odległości liniami napowietrznymi oraz łączenia systemów elektroenergetycznych w celu ich wspólnej pracy. Decyzja o wyborze rodzaju prądu jest podejmowana przede wszystkim na podstawie analizy ekonomicznej. Ocenia się, że przesył prądem stałym staje się opłacalny w przypadku linii napowietrznych przekraczających długości 550÷800 km. Dokładne wartości zależą od warunków lokalnych, wymagań dotyczących wykonania linii i charakterystyki współpracującego systemu prądu przemiennego. Decydujące znaczenie ma tutaj koszt budowy stacji przekształtnikowych, w tym koszt falowników wysokonapięciowych. W związku ze zwiększającą się liczbą układów przesyłowych prądu stałego należy oczekiwać, że koszty falowników wysokonapięciowych i związanych z nimi urządzeń będą się sukcesywnie obniżać, co wpłynie na zmniejszenie się odległości, przy których jest opłacalne stosowanie linii prądu stałego.

Linie napowietrzne narażone są na działanie wielu różnorodnych czynników, których znajomość oraz właściwe uwzględnienie podczas projektowania, budowy i eksploatacji linii ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania całego układu. Każdy element linii napowietrznej podlega doborowi w procesie projektowania. Projektowanie i budowa krajowych linii napowietrznych prądu przemiennego realizowana jest w oparciu o obowiązujące przepisy i normy.

Podnoszenie napięcia dla celów przesyłu, a następnie obniżania do poziomu, na którym możliwe jest stosowanie elektrycznych urządzeń powszechnego użytku zbudowanego na napięcie 230/400V, wymaga korzystania z systemowych stacji elektroenergetycznych najwyższych napięć, wielu stacji rozdzielczych wysokiego napięcia oraz rozlicznych stacji transformatorowych, zamieniających średnie napięcie (rozdzielcze) na powszechnie stosowane w instalacjach odbiorczych (230/400V). Wszystkie te obiekty – linie i stacje elektroenergetyczne – składają się na system elektroenergetyczny.
Nie ma możliwości magazynowania energii elektrycznej, co oznacza że w każdym momencie ilości energii wytwarzanej w elektrowniach musi być równa energii zużywanej przez odbiorców. System elektroenergetyczny musi więc być zdolny do zmiany kierunków i ilości przesyłanej energii. Jest to możliwe dzięki licznym połączeniom pomiędzy elektrowniami, stacjami elektroenergetycznymi oraz grupami odbiorców energii. Połączenia takie zapewnia sieć linii elektroenergetycznych, które pracują na różnych poziomach napięć. Im sieć ta jest bardziej rozbudowana, a linie nowoczesne, tym większa szansa na niezawodną dostawę energii do każdego odbiorcy. Właścicielem i gospodarzem sieci przesyłowej najwyższych napięć jest w Polsce PSE Operator S.A.

Powszechność dostępu i korzystanie z zalet energii elektrycznej wymaga sprawnego działania rozbudowanego układu urządzeń do jej wytwarzania, przesyłania i rozdziału. Energia elektryczna dostarczana do naszych domów wytwarzana jest w elektrowniach. W Polsce są to głównie elektrownie cieplne opalane węglem brunatnym lub kamiennym. Przesył energii z elektrowni do odbiorcy możliwy jest dzięki rozległej sieci linii i stacji elektroenergetycznych. Wiąże się on jednak ze stratami. Zasadniczy sposób zmniejszenia tych strat polega na podwyższaniu napięcia elektroenergetycznych linii przesyłowych.

Aktualnie, na napięciu powyżej 110kV, polski system elektroenergetyczny posiada dwanaście połączeń transgranicznych z systemami ościennymi. Są to zarówno połączenia synchroniczne z pozostałą częścią UCTE (Czechy, Niemcy i Słowacja), jak i połączenia niesynchroniczne z systemem szwedzkim, ukraińskim ,białoruskim i litewskim. Jedynym właścicielem połączeń transgranicznych (poza kablem szwedzkim) jest PSE – Operator.
Sumaryczne termiczne zdolności przesyłowe synchronicznych połączeń transgranicznych KSE wynoszą około 8600 MW, co stanowi ponad 30% krajowego zapotrzebowania szczytowego. Jednak do realizacji wymiany międzysystemowej może zostać wykorzystana jedynie część termicznych zdolności przesyłowych linii wymiany. Powodem tego jest sposób kształtowania się rozpływu mocy w połączonym systemie elektroenergetycznym, ale przede wszystkim ograniczenia sieciowe w sieci wewnętrznej KSE.

Bezpieczeństwo i niezawodność zasilania w energię elektryczną są podstawowym zadaniem przy planowaniu i rozszerzaniu sieci elektroenergetycznej. Ochrona środowiska naturalnego zyskuje stale na znaczeniu, jest, więc rzeczą oczywistą, że zintegrowane podejście do energii odnawialnych jest częścią przyszłości. Takie podejście powoduje również wzrost wydajności konwencjonalnego wytwarzania energii, przesyłania i rozdziału, bez utraty bezpieczeństwa systemu.

Przesył prądem stałym jest najlepszym rozwiązaniem, jeżeli chodzi o zmniejszenie strat, kiedy moc jest przesyłana na duże odległości, a technologia HVDC pozwala sterować przepływem obciążenia w optymalny sposób. Dlatego też niezależnie od systemu połączeń, układ, HVDC coraz częściej staje się staje się częścią sieci synchronizowanej – albo w postaci BtB dla kontroli przepływu i podtrzymania sieci, albo jako silna linia energetyczna prądu stałego odciążająca sieci prądu przemiennego.

Zagadka na dziś:

Od czego zależy zdolność przesyłowa linii napowietrznej wysokiego napięcia? (jest kilka parametrów)

Na stronie PSE warto zobaczyć przepływy mocy międzynarodowe w czasie rzeczywistym.

#ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

Zdj. linia przesyłowa dwutorowa 400kV.

Turbina parowa jest to silnik…

Turbina parowa jest to silnik (maszyna cieplna) wykorzystujący energię cieplną pary wodnej, wytworzonej zwykle w kotle parowym lub wytwornicy pary, do wytworzenia energii mechanicznej, odprowadzanej wałem do innej maszyny, np. generatora elektrycznego.

Przepływ pary przez kolejne rzędy łopatek turbiny wiąże się ze spadkiem entalpii pary. Entalpia zamieniana jest na inną formę energii a mianowicie mechaniczną – odprowadzoną na wał: turbina==generator gdzie następuje przemiana energii mechanicznej w elektryczną.

Na wirniku turbiny są zabudowane łopatki zwieńczone tzw. bandażem, w energetyce zawodowej wirnik turbiny posiada wiele rzędów łopatek – zwiększa to rozmiar turbiny i powoduje to, że konieczny staje się podział turbiny na kilka części połączonych ze sobą sprzęgłami. Wyróżnia się następujące części: wysokoprężna (WP), średnioprężna (SP) oraz niskoprężna (NP). W części niskoprężnej spadek entalpii w turbinie jest największy – czyli w tej części jest wykonywana największa praca pracy. Pomiędzy rzędami łopatek w turbinie znajdują się nieruchome elementy przymocowane do korpusu turbiny tzw. kierownicami.

Para po „przejściu” przez wszystkie stopnie turbiny z części niskoprężnej odprowadzana jest do skraplacza w którym utrzymuje się warunki próżniowe i następuje jej całkowite skroplenie, kondensat ze skraplacza kierowany jest z powrotem do zbiorników zasilających a i obieg zamykamy poprzez powtórne wytworzenie pary z kotła (ale dziś nie o tym).

Skraplacz jest to zbiornik w którym panuje próżnia, a przez jego wężownice przepływa woda chłodząca, która umożliwia skroplenie się pary w skraplaczu. Ważne jest utrzymywanie w skraplaczu wysokiej próżni która jest ściśle związana z pracą jaką wykonuje para przepływając przez turbinę – co rzutuje na sprawność całego turbozespołu. Ciepło odebrane przez wodę chłodzącą jest kierowane na chłodnie kominowe/wentylatorowe/zalewy i niestety jest tracone do otoczenia. Próżnia oczywiście ściśle zależy od temperatury wody chłodzącej i jest wytwazrana w skraplaczu za pomocą smoczków parowych/pomp próżniowych.

Turbiny parowe dzieli się ze względu na wykorzystywanie pary odlotowej z turbiny i rozróżnia się:
-turbiny kondensacyjne,
-tutbiny upustowo-kondensacyjne,
-turbiny przeciwprężne.

W turbinie kondensacyjnej całe ciepło które jest w parze odlotowej jest tracone do otoczenia przez chłodnie kominowe, natomiast w turbinie upustowo-kondensacyjnej część pary o niższych parametrach niż para dolotowa jest używana do różnych celów (technologicznych, ogrzewania, etc.

Wyjątkiem jest turbina przeciwprężna która nie posiada skraplacza a para odlotowa kierowana jest na wymienniki ciepła gdzie wytworzona jest np. ciepła woda użytkowa, woda grzewcza – moc turbozespołu ściśle zależy od poboru pary przez wymiennik na wylocie.

W elektrowniach zawodowych wykorzystuje się turbiny upustowo-kondensacyjne, a w elektrociepłowniach dodatkowo turbiny przeciwprężne.

Istnieje jeszcze jeden rodzaj turbiny z tzw. pogorszoną próżnią – zamiast wody chłodzącej na skraplacz jest kierowana woda grzewcza ze stacji ciepłowniczej – ciepła nie tracimy na chłodniach tylko wykorzystujemy je ponownie (elektrociepłownie).

Zabezpieczenia turbiny realizują tzw. zawory szybko zamykające pary, zabezpieczenia turbiny są następujące:
– przed nadmiernym wzrostem prędkości obrotowej,
– przed nadmiernym spadkiem ciśnienia oleju smarującego łożyska,
– przed wzrostem ciśnienia pary przy wylocie z turbiny i spadkiem próżni w skraplaczu,
– przed zwrotnym przepływem pary upustowej do turbiny – w razie awaryjnego obciążenia turbiny,
– przed przedostaniem się wody z podgrzewaczy regeneracyjnych do turbiny

Na poniższym zdjęciu widzimy turbinę z Elektrowni Opole. Jak widać jest to ogromny silnik cieplny który, skala przedsięwięcia robi wrażenie. ( ͡° ͜ʖ ͡°) (byłem w Kozienicach i jest jeszcze większe wrażenie)

W komentarzu schemat obiegu cieplnego Rankine’a dla niezorientowanych ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Zagadka na dziś:
Dlaczego ciepło odbierane w skraplaczu w elektrowniach jest tracone do otoczenia (w chłodniach) a nie wykorzystane do jakichś celów?

#ciekawostki #gruparatowaniapoziomu #energetyka #elektrownie #qualitycontent #ejboners

Wprowadzenie – Generatory…

Wprowadzenie – Generatory część I

Witam. Dziś kilka słów na temat generatorów.

Prądnica synchroniczna jest maszyną prądu przemiennego, której wirnik w stanie ustalonym obraca się z taką samą prędkością, z jaką wiruje pole magnetyczne. Rozwiązania konstrukcyjne prądnic synchronicznych zależą od ich prędkości obrotowej oraz mocy i związanego z nią systemu chłodzenia. Zamienia energię mechaniczną w elektryczną (media == turbina == generator == sieć)

Rozróżnić w energetyce można:
-Turbogenerator – jest to generator przystosowany do pracy z turbiną parową/gazową, charakteryzuje się wysokimi prędkościami obrotowymi (1500obr/min i 3000 obr/min). Wirniki turbogeneratorów są długie i niewielkiej średnicy (1,5m) niż hydrogeneratorów (do kilkunastu metrów) ze względu na wysokie prędkości obwodowe. Wraz z turbiną parową i instalacjami pomocniczymi (układ olejowy, chłodzenia, regulacji) nazywamy Turbozespołem.

– Hydrogenerator – generator przystosowany do pracy z tubiną wodną, charakteryzuje się niską prędkością obrotową i można go rozpoznać poprzez dużą średnicę wirnika i stojana. Duże jednostki pracują „w pionie” zesprzęglone z turbiną wodną. Wraz z turbiną wodną taki zestaw nazywa się Hydrozespołem.

Generator może pracować jako silnik, jednak w przypadku turbozespołu jest to stan awaryjny i jest on zabezpieczony od pracy silnikowej, natomiast hydrozespoły jeśli są wyposażone w turbiny wodne odwracalne i taka praca jest niezbędna (elektrownia szczytowo-pompowa).

Jak działa turbogenerator/hydrogenerator?

Rozpędźmy sobie wirnik turbozespołu do prędkości obrotowej 3000obr/min i jego uzwojenia zasilmy prądem stałym (uzyskujemy wirujące pole magnetyczne o częstotliwości 50Hz) to w uzwojeniach fazowych stojana wyindukuje się siła elektromotoryczna (napięcie) proporcjonalna do prądu wirnika (wzbudzenia). Po osiągnięciu odpowiednich obrotów (czyli 3000obr/min) i odpowiednim wzbudzeniu generatora mamy na zaciskach generatora napięcie o danej częstotliwości – która powinna mieć bardzo zbliżone parametry do parametrów sieci do jakiej generator przyłączymy. Po zsynchronizowaniu z siecią otwierąc dopływ pary do turbiny generator nie będzie dalej się rozpędzał (tak jak np. silnik w samochodzie po dodaniu gazu) tylko będzie wirował z częstotliwością sieci i wytworzy obciążenie względem turbiny czyli PRĄD ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Ważna część turbo/hydro-zespołu a mianowicie wzbudnica. W poprzednim akapicie napisałem że uzwojenia wirnika generatora zasilamy prądem stałym – a skąd go wziąć? Wzbudnica jest to maszyna prądu stałego (samowzbudna) i jest zesprzęglona z wałem turbo/hydrozespołu (turbina==generator==wzbudnica), wytwarza prąd stały który jest potrzebny do wzbudzenia generatora. Istnieją rozwiązania zasilania uzwojeń wirnika generatora z prostowników, baterii akumulatorów, układu tyrystorowego umieszczonego w wale generatora (odpada jedno sprzęgło) ale w klasycznych turbo/hydro-zespołach jest to wzbudnica jako osobna maszyna elektryczna.

Już wiemy, że częstotliwość w systemie elektroenergetycznym w normalnym układzie pracy wynosi 50Hz i wszystkie wirniki turbogeneratorów pracujące ze sobą synchronicznie, wirują z prędkością obrotową 3000obr/min w zachodniej europie UCTE.

Zagadka na dziś:

W jaki sposób hydrogenerator wytwarza prąd o częstotliwości 50Hz skoro jego prędkości obrotowe są o wiele niższe niż turbogeneratorów?

A podpowiedź w komentarzu ( ͡° ͜ʖ ͡°)

pokaż spoiler ci co mieli maszyny el. na studiach i w technikum siedzą cicho ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#elektrowniawodna